Hoofdartikel

« De internationale orde van na 1945, onder leiding van de Verenigde Staten, is vandaag aan het instorten. » Met deze woorden werd op 13 februari de conferentie van München geopend, waar Europese leiders bijeenkomen om te praten over “veiligheid”, maar in feite over diplomatie, bewapening en oorlog. De Duitse bondskanselier Friedrich Merz verklaarde daar dat de op “recht en regels” gebaseerde wereldorde niet meer bestond en dat “er een kloof is ontstaan tussen Europa en de Verenigde Staten”.

Tussen de hapjes en ontmoetingen met wapenproducenten door, hebben Europese leiders de ene na de andere oorlogszuchtige verklaring afgelegd. “We moeten een harde macht opbouwen […] en, indien nodig, klaarstaan om te vechten”, verklaarde Keir Starmer, de premier van het Verenigd Koninkrijk. De Franse president Macron was verheugd dat Europa zich “massaal herbewapent” tegen de vermeende Russische dreiging.

Deze oorlogsvoorbereiding blijft niet beperkt tot woorden. De lening van 90 miljard euro die de Europese Unie aan Oekraïne heeft toegekend, dient niet om de Oekraïense “soevereiniteit” te verdedigen. De Europese kapitalisten willen hun aandeel in de verdeling van Oekraïne vergroten en de wapenproducenten met winsten overspoelen. Voor hen waren de 2 miljoen Oekraïners en Russen die het slachtoffer werden van deze oorlog slechts kanonnenvoer. “We denken te sterven voor het vaderland, maar we sterven voor de winsten van de industriëlen en de banken”, zei Anatole France na de Eerste Wereldoorlog.

Politici en columnisten beweren dat in een steeds gewelddadiger wordende wereld de enige manier om jezelf te beschermen het versterken van het leger is. Maar het leger en de Staat verdedigen de bevolking niet. In België wil Theo Francken, de minister van “Defensie”, dat het leger meewerkt aan de jacht op migranten. Hij traint zijn soldaten om vandaag buitenlandse arbeiders te arresteren, zodat het leger morgen tegen alle arbeiders kan worden ingezet, ongeacht hun nationaliteit. We zien aan welke kant de Staat en de rechtbanken staan, wanneer de Raad van State een driedaagse staking van de spoorwegarbeiders verbiedt !

Deze Staat en dit leger zijn instrumenten tegen de arbeiders! Degenen die de macht hebben, zijn niet de regeringen, maar de miljardairs aan het hoofd van de industrieën en de banken.

In feite heeft een verenigd Europa nooit bestaan, het is slechts een verzameling van Staten die met elkaar concurreren, met industriëlen die tegenover elkaar staan. De voormalige directeur van de Europese Centrale Bank, Mario Draghi, beweert dat de Europese Unie niet “een groep Staten” moest blijven, maar een federale Staat moest worden. Het zou een illusie zijn te denken dat de Europese kapitalisten zich zouden kunnen verenigen om te concurreren met de Verenigde Staten! Het merendeel van de “Europese” wapens wordt in de VS gekocht! En als dat niet het geval is, wie profiteert dan van de orders? Het Franse KNDS of zijn Duitse concurrent Rheinmetall?

Het enige waar kapitalisten het over eens kunnen worden, is dat ze grote bedrijven meer cadeautjes moeten geven met overheidsgeld. Toen honderden industriëlen op 11 februari in Antwerpen bijeenkwamen om van Europa cadeaus te eisen, gaven de Europese leiders onmiddellijk toe. De volgende dag beloofden ze tijdens een Europese top de energieprijzen, de administratieve lasten en de milieuregels te verlagen en de overheidsopdrachten voor grote bedrijven te verhogen.

Toch keren deze industriëlen, zoals Solvay, BASF, TotalEnergies en Engie, miljarden aan dividenden uit aan hun aandeelhouders. Zij zijn verantwoordelijk voor het verdwijnen van 75.000 industriële banen in de chemische sector in Europa sinds 2024, terwijl ze ruimschoots de middelen hadden om deze te betalen. Moeten we dan accepteren dat ze nog meer staatssteun krijgen? Dat ze nog meer belastingen betalen? Dat ze nog meer ziekenhuizen, scholen en openbaar vervoer opofferen op het altaar van de winst?

Toch keren deze industriëlen, zoals Solvay, BASF, TotalEnergies en Engie, miljarden aan dividenden uit aan hun aandeelhouders. Zij zijn verantwoordelijk voor het verdwijnen van 75.000 industriële banen in de chemische sector in Europa sinds 2024, terwijl ze ruimschoots de middelen hadden om deze te betalen. Moeten we dan accepteren dat ze nog meer Staatssteun krijgen? Dat ze nog meer belastingen betalen? Dat ze nog meer ziekenhuizen, scholen en openbaar vervoer opofferen op het altaar van de winst?

De Epstein-zaak laat in al zijn smerigheid zien hoe deze kapitalisten en hun politieke lakeien wereldwijd in netwerken zijn georganiseerd. Hoe ze hun belangen bespreken terwijl ze jarenlang vrouwen en zelfs kinderen misbruiken, zonder dat ze daarvoor worden gestraft.

En moeten wij ons dan opofferen voor deze parasieten die ons naar de ondergang leiden? De overgrote meerderheid van de wereldbevolking heeft er geen belang bij om zich zonder morren naar de slachtbank te laten leiden. De werkers, die het hart van de economie vormen, hebben de kracht om hen omver te werpen en een samenleving op te bouwen die vrij is van oorlogen, onderdrukking en uitbuiting !