Hoofdartikel

Welke dan ook de regering, men zal zich moeten verdedigen!

In het algemeen tonen de verkiezingsresultaten een toename van de invloed van rechtse, nationalistische en extreemrechtse ideeën. De PS stagneerde of daalde afhankelijk van de regio, terwijl de PVDA terrein won in Vlaanderen en Brussel.

Dit is de basis waarop de manoeuvres voor de toekomstige regering zullen beginnen.

Maar wie regeert er eigenlijk? In heel Europa hebben alle grote politieke partijen, in verschillende combinaties, al 50 jaar in de regering gezeten en de situatie voor de werkende klasse is blijven verslechteren. Omdat de politici in de regering, ongeacht hun kleur, het beleid toepassen dat door de kapitalisten wordt geëist. Overal neemt de armoede toe, de werkloosheid blijft enorm, lonen, pensioenen en uitkeringen dalen, terwijl fortuinen zich opstapelen, het aantal miljardairs groeit en bedrijfswinsten records breken!

Voor de kapitalistische klasse is dat nooit genoeg! Woordvoerder Pieter Timmermans van het VBO zei: “Voor de verkiezingen is geen enkele partij voorstander van het afschaffen van de loonindexering, maar na de verkiezingen zullen we wel moeten”. De grote bazen van ArcelorMittal in Gent, van de autosector, van de biofarma, van Engie… roepen om nog meer overheidsgeld. En we krijgen herhaaldelijk te horen dat de financiële markten “toekijken”, met andere woorden dat ze zouden kunnen speculeren en de Belgische schuld verhogen, zoals in 2010 gebeurde in Griekenland en Italië.

Partijen als de N-VA, de Engagés (de Franstalige ex-sociaal-christenen), de CD&V en de liberalen zijn vastbesloten om de zakken van zieken, werklozen en gepensioneerden te legen, om de financiers te voeden die als parasieten leven van de overheidsschuld, en om bedrijven te blijven overladen met contracten, belastingverlagingen en allerlei subsidies. “Essentiële jobs” zijn vergeten, samen met de werkers die ontslagen worden om de winsten op te krikken, zoals bij de Rogers multinational in Evergem, en ook de gepensioneerden zijn vergeten die geen dak meer kunnen vinden!

Het Vlaams Belang blijft in Vlaanderen toenemen. Het heeft beloofd om uitkeringen “aan mensen in nood” en betaalbare woningen te garanderen, maar alleen voor Vlamingen! Waarom dit weigeren aan buitenlandse of Waalse werkers als ze net als de Vlamingen belastingen en sociale bijdragen betalen en als ze woningen bouwen? Elk jaar creëren Belgische en buitenlandse werkers samen meer en meer rijkdom. Waarom zouden we het leeuwendeel overlaten aan de aandeelhouders? Integendeel, door zich te verenigen kunnen werkers vechten voor hun banen en hun lonen.

Conner Rousseau, het voormalige boegbeeld van Vooruit, staat met één voet in het racisme van het Belang, met de andere in de anti-werkloosheid minachting van de N-VA, en met een derde in de sociale beloften van de PS. Kortom, hij staat klaar om met de wind mee te draaien.

PS-voorzitter Paul Magnette noemde de PTB-PVDA eerst “lafaards” omdat ze weigerden deel uit te maken van de regering. Daarna verklaarde hij dat hij weigerde een regering te vormen met de PTB-PVDA. Maar de drie voorwaarden die de PTB-PVDA stelt, namelijk de terugkeer van het pensioen naar 65, het ter discussie stellen van de wet van 1996 op de loonbevriezing en de belasting op miljonairs komen uit het PS-programma! Maar de PS-leiders zijn te nauw verbonden met het kapitalisme om de confrontatie voor de winsten van de bourgeoisie aan te gaan.

Door aan te dringen op een regering met de PS houden de PTB-PVDA-leiders de illusie in stand dat de regering het doel is. Maar zonder een grootschalige sociale beweging zouden de parlementsleden en zelfs ministers van de PTB-PVDA geen middelen hebben om de kapitalisten tot toegevingen te dwingen om hun programma uit te voeren. Omdat de macht niet in handen is van de regering. Alleen de massale mobilisatie van werkers kan de rijke aandeelhouders tot toegevingen dwingen.

In de komende weken en misschien maanden zullen we, zelfs als we niet het gebruikelijke touwtrekken zien tussen politici wier enige doel is om deel uit te maken van de regering, in ieder geval de vorming zien van een regering die rechtstreeks tegen de werkers zal vechten.

Dus, tegenover ontslagen, tegenover bazen die ons intimideren om lonen te verlagen en werkdruk te verhogen, tegenover aanvallen van de regering op werklozen, zieken, gehandicapten en gepensioneerden, moeten werkers zich voorbereiden om hun gemeenschappelijke belangen te verdedigen, zonder zich te laten verdelen of verlammen door de uitslag van de verkiezingen. En uiteindelijk is het enige vooruitzicht dat werkers de confrontatie aangaan met een kapitalistische wereld die de mensheid in crisissen en oorlogen stort, om zelf de macht te grijpen. 

Nieuws

“Zolang je in de winkel bent, (…) bent u van mij”

Welkom in het hoofd van een typische uitbuiter!

Deze keer is het een opname gemaakt door werkers bij Delhaize Karreveld in Molenbeek die een tipje van de sluier oplicht over het geweten en de manieren van grote en kleine bazen!

In deze opname, uitgezonden door de Franstalige RTBF, is de eigenaar van Delhaize-winkels in Molenbeek en Jette te horen tijdens een personeelsvergadering: “Ik hou van auto’s, dat is mijn zwakte, ik wil mijn Porsche Panamera, (…) Ik sta vroeg op en ga laat naar bed. 7 dagen in de week. Ik vind dat ik het verdien. Dus ik wil het. Maar om dat te doen, moet je geld verdienen. »

En om geld te verdienen en de winst te verhogen hoeft hij niet origineel te zijn. Hij houdt vast aan de beproefde strategieën van zijn gelijken: intimidatie, bedreigingen en druk op de lonen. Op bandopnames is te horen hoe hij de werkers toeblaft: “Tussen de pseudo-ziekte, en je kunt het nog een keer zeggen, de pseudo-ziekte, de beperkingen, de vakanties, de diensten, de dagen van inactiviteit, wat doe ik? Breng ik nog meer studenten terug? Geen probleem. Zijn jullie allemaal bereid om lonen te verlagen?

Deze klein baasje wordt gedreven door dezelfde instincten als zijn kapitalistische tegenhangers. Of het nu gaat om een grote auto of miljarden euro’s, het recept voor uitbuiting is overal hetzelfde… Dus om van deze parasieten af te komen, kunnen de werkers zich ook aan één recept houden: onteigening!

Want deze is geen rotte appel!

Het verzet van de werkers van Delhaize vorig jaar tegen de franchising van hun winkels heeft de miljardair-aandeelhouders van Ahold-Delhaize niet kunnen terugdringen. Maar het trok wel de aandacht van journalisten, en het heeft vooral de werkers versterkt die de opnames verzorgden om de misdadiger die hun baas is aan te klagen.

Je hebt duizenden van dit soort opnames nodig! En het zou niet lang duren om ze te produceren! Elke dag, in elke sector, hebben werkers te maken met het ondraaglijke: niet alleen uitbuiting, maar ook minachting, pesterijen en de pretentie van bazen en chefs die zichzelf in een goed daglicht willen stellen.

Als werkers alle vuile daden waarvan ze getuige zijn opnemen, filmen en aan de kaak stellen, zal de waarheid over de arbeidsomstandigheden het stilzwijgen dat heerst in de kapitalistische samenleving doorbreken! Geen leugens, geen corruptie, geen beledigingen of bedreigingen zouden beschermd worden, want werkers zijn overal, doen collectief alles, zien alles en weten alles!

Ahold-Delhaize’s leugens ontmaskerd

De opname van de werkers van Delhaize Karreveld heeft de leugens van hun voormalige baas Ahold-Delhaize al aan het licht gebracht.

De wetteksten en collectieve arbeidsovereenkomsten die franchising regelen, bepalen dat werkers hun loon, werktijden, arbeidsomstandigheden, premies, vakantiedagen, enz. voor een bepaalde tijd behouden. Maar de realiteit van wat er in bedrijven gebeurt, wordt nooit gedicteerd door de wet, maar is in plaats daarvan het resultaat van de krachtsverhouding tussen de kapitalisten en de werkers. Je mag de handtekening van een baas nooit vertrouwen!

De Karreveld-baas weet dit en verklaart zelfverzekerd: “Ik heb het recht.  Ik mag de één wel en de ander niet. Er zijn anderen die uit hun functie zullen moeten stappen om gedegradeerd te worden. Anderen zullen meer verantwoordelijkheid op zich moeten nemen op de afdeling. Je moet de moed hebben. Moeilijk, hè?  Dat is verandering. (…). Je moet die verandering maken. Je moet met jezelf aan de slag om tegen jezelf te zeggen Delhaize: gedaan. Als je niet veranderd bent, wordt het ingewikkeld voor je. Niet voor mij. »

Tot zover de zogenaamde wettigheid, collectieve overeenkomsten en beloften van Ahold. Maar in een krachtsverhouding zijn er twee kanten. En als op dit moment vooral de bazen in het voordeel zijn, zal dat niet lang duren als miljoenen werkers hun kin omhoog doen en de strijd aangaan!