Mali wordt geteisterd door een nieuwe golf van gevechten tussen de jihadisten van JNIM en de onafhankelijkheidsstrijders van de Toeareg uit Azawad enerzijds, en de troepen van de regeringsjunta anderzijds. Al meer dan tien jaar lijdt de Malinese bevolking onder ellende, zelfs hongersnood, en de wreedheden van de oorlog. Deze oorlogen zijn het gevolg van imperialistische interventies, met name die van de Franse Staat.
Het Franse leger is verjaagd…
In 2013 besluit de Franse president François Hollande (PS) het Franse leger te sturen om het regime van Ibrahim Boubacar Keïta te steunen, dat hij zelf had helpen installeren. Het voorwendsel: de strijd tegen de islamitische troepen die zich in de regio verspreiden. Het Franse leger blijft bijna tien jaar aanwezig, maar de islamitische krachten worden alleen maar sterker.
Want het doel van het Franse leger was absoluut niet om de bevolking te verdedigen! Het ging erom de grondstoffen van het land te verdedigen waar grote Franse bedrijven hun handen op leggen, zoals de uraniummijnen van Orano (toen nog Areva) in het naburige Niger. De plundering van het land door de Franse kapitalisten zou vooral bijdragen aan de rekrutering van jihadisten. Het imperialisme, dat de bevolking in ellende hield door het plunderen van het land, haar onderwierp aan een door Frankrijk gesteund corrupt regime en haar de wreedheden van de Franse en Malinese troepen liet ondergaan, zou de woede tegen zichzelf doen groeien. Een deel van de bevolking, wanhopig, wendt zich tot de islamitische troepen…
Deze woede van de bevolking richtte zich massaal tegen Frankrijk, tot het punt dat een generaal, Assimi Goïta, besloot om op de volkswoede te gebruiken om in mei 2021 een staatsgreep te plegen. De eerste daad van zijn regime zal zijn om de Franse troepen uit Mali te verdrijven en ze te vervangen door Russische troepen.
… maar chaos blijft heersen
Maar het vervangen van de ene gewapende groep – de Franse troepen – door de andere heeft geen enkel probleem voor de bevolking opgelost. De chaos die Frankrijk heeft achtergelaten, duurt tot op de dag van vandaag voort. De onafhankelijkheidsstrijders, die nu uit noodzaak een bondgenootschap zijn aangegaan met de jihadisten, zijn vanaf 2015 zelf door Frankrijk bewapend en ingezet, aanvankelijk om tegen de jihadisten te vechten.
Overal waar het imperialisme zijn heerschappij handhaaft, laat het de stank van dood achter. En het zijn de bevolkingen die de gevolgen daarvan ondergaan, of het nu gaat om het geweld van de verschillende gewapende groeperingen of de ellende die door de oorlog wordt veroorzaakt. Sinds het vertrek van de Franse troepen heeft het Malinese regime de steun gezocht van de VN, de Verenigde Staten of Rusland. Maar de bevolking heeft niets te verwachten van deze interventies, noch van dit corrupte regime! Ze kunnen alleen op zichzelf rekenen, en op de werkers en onderdrukten van de hele wereld, om een einde te maken aan de imperialistische overheersing!