Sinds de goedkeuring van het decreet dat bezuinigingen in het onderwijs voorschrijft, komen jongeren de scholen uit om hun woede te uiten. Hun woede over de verhoging van het collegegeld in het hoger onderwijs, hun woede over examens die ze moeten afleggen terwijl ze geen lessen hebben gehad. En niet alleen omdat de lessen werden verstoord door de lerarenbeweging, waarmee de jongeren zich solidair voelen, maar vaak ook omdat er bijna geen lessen hebben plaatsgevonden vanwege het reeds rampzalige tekort aan leraren: “We willen een toekomst, geen rekeningen”, “Geen examens zonder les”, schreven sommigen op hun spandoeken.
En natuurlijk is er nog al het andere. Welke toekomst kunnen jongeren van 13-15 jaar verwachten in dit systeem dat bezuinigt op onderwijs en hen naar het leger duwt?!
De politie heeft jongeren, soms heel jonge, geslagen. Leraren en ouders hebben dit geweld ontdekt en zijn geschokt. Er is solidariteit ontstaan, leraren hebben menselijke kettingen gevormd om de jongeren tegen de politie te beschermen. Veel demonstranten hebben dit politiegeweld aan de kaak gesteld.
Ja, het is schokkend, maar het is niet verrassend.
De politie is er om de orde te handhaven, zo herhalen de burgemeesters ons, ook de ‘linkse’. Maar de orde waar ze het over hebben, is de kapitalistische orde! De orde van een systeem dat bedrijven sluit zodat een paar grote aandeelhouders zich nog verder kunnen verrijken! Bij de sluiting van Audi bijvoorbeeld was de politie er ook bij. En ze sloeg de arbeiders die hun baan verloren, ontslagen door een bedrijf dat miljardenwinsten opstapelde.
Er wordt een hoop ophef gemaakt om een vuilnisbak of brandende steps, maar de kapitalisten steken de hele planeet in brand, met hun oorlogen en hun eeuwige jacht op winst! Zij zijn de echte relschoppers!
De jongeren die de straat opgaan om nee te zeggen tegen dit alles, hebben dus volkomen gelijk dat ze meer van het leven verwachten dan vandaag behandeld te worden als uitbuitbaar vlees en morgen als kanonnenvoer.
En wat kan de politie doen als niet alleen leerkrachten, maar ook werkers uit alle sectoren zich aansluiten bij de demonstraties en stakingen, en zich gaan organiseren voor hun recht op een waardig leven?!