Begin april vond er aan de Universiteit Gent een lezing plaats, gegeven door Nathan Cofnas, een Amerikaanse onderzoeker die onlangs door de UGent is aangeworven en bekendstaat om zijn “studies” over “raciaal realisme”. Wat is dat? Een pseudotheorie over een ongelijke verdeling van genen, en dus van intelligentie, tussen verschillende bevolkingsgroepen.
Voor zulke figuren doet de wetenschappelijke realiteit er niet toe, noch dat bewezen is dat alle raciale theorieën uit de 19e eeuw, bedacht om slavernij en kolonisatie te rechtvaardigen, vervalst en onzin waren. Extreemrechts probeert dit oude racisme te recycleren in een taal die wetenschappelijk klinkt om het een valse geloofwaardigheid te geven.
Wat de historische wetenschap daarentegen aantoont, is dat deze raciale theorieën altijd weer de kop opsteken wanneer de heersende klassen, vastzittend in een kapitalistisch systeem in crisis, hun aanvallen op de werkers – zwarten, joden, Arabieren, immigranten of welke andere zondebok dan ook – trachten te rechtvaardigen door middel van een racisme dat ze in wetenschappelijke termen verpakken.
Veel academici en studenten hebben zich verzet tegen zijn benoeming en tegen het houden van de conferentie. Dat is begrijpelijk, maar het zal niet volstaan om het racisme uit te roeien. Natuurlijk moeten deze reactionaire ideeën bestreden worden! Maar bovenal moet het kapitalistische systeem zelf aangepakt worden, want het voedt bij elke crisis de meest reactionaire ideeën.