In het teken van privatisering en repressie
Om het tekort aan leerkrachten op te vangen – zonder natuurlijk de onderliggende problemen op te lossen – heeft de Vlaamse regering sinds 2023-2024 toestemming gegeven voor de invoering van een vierdaagse schoolweek. Begin september meldde de pers dat 17 basisscholen in Brussel onder dit nieuwe regime vallen.
Dit is de grove truc die de Vlaamse politici hebben bedacht om te kunnen opscheppen dat het lerarentekort dit schooljaar minder groot is.
Achter de uitspraken over schaarste gaat een harde realiteit schuil: het onderwijs voor alle kinderen wordt aangevallen. De vijfde schooldag wordt vervangen door een betaalde workshopdag, als de ouders dat kunnen betalen, en door een stille kinderopvang of een dag thuis voor de anderen! We kunnen stellen dat de privatisering nu haar ware gezicht laat zien.
Onderwijs afhankelijk van sociale klassen
Het huidige beleid zet ook de repressie tegen gezinnen voort en versterkt deze zelfs, waarvan de kinderen “te vaak ongewettigd afwezig zijn”, dat wil zeggen gezinnen uit de lagere sociale klassen, die het moeilijkst hebben.
Zo kan de schooltoeslag al in het jaar na de afwezigheden worden ingetrokken, tegenover twee jaar tot nu toe. Volgens de begrotingsramingen van de Vlaamse regering zou deze verachtelijke maatregel 10 miljoen euro opleveren, een schijntje dus op een begroting van 19 miljard.
Bovendien zouden ouders die niet met een attest of inschrijving voor een cursus Nederlands kunnen aantonen dat ze goed Nederlands spreken of leren, binnenkort ook hun schooltoelage kunnen verliezen.
Arme gezinnen bestelen in plaats van hun kinderen op school te ondersteunen is niets nieuws, maar dit beleid wordt steeds ingrijpender door de kapitalistische crisis en de haast van regeringen om overal geld te vinden, behalve bij degenen die het hebben.
Tekort aan administratief personeel
Ten slotte heeft minister van Onderwijs Demir (N-VA) ook aangekondigd dat er geen mogelijkheid meer zal zijn om schoolbesturen te splitsen. Geconfronteerd met de steeds zwaarder wordende administratieve last (alleen al voor de walgelijke achtervolging van ouders die te laat zijn met de betaling van de kinderopvang, warme maaltijden, culturele uitstapjes, reizen, enz.), hadden de directies de noodoplossing gevonden om hun scholen op te splitsen in twee afzonderlijke instellingen om zo extra administratief personeel te krijgen. Dat zal voortaan niet meer toegestaan zijn.
De eerste klap van het nieuwe schooljaar is gegeven. Het is nu aan het onderwijzend personeel en de ouders van gezinnen uit de lagere sociale klassen om zich te organiseren en zich te verzetten tegen de steeds ondraaglijker wordende situatie waarin zij zich bevinden.
De schoolstart begint dus als een dreigement. Het is aan het schoolpersoneel en aan de gewone ouders om zich te organiseren om deze steeds ondraaglijker wordende situatie te weigeren.
En in de Franstalige scholen is de situatie dezelfde!
Aan de ene kant hebben veel leerlingen geen leraren voor bepaalde vakken, aan de andere kant hebben veel leraren te weinig uren om een volledig rooster te hebben of hebben ze nog helemaal geen baan! Dat is de situatie wat betreft het tekort aan leraren in het onderwijs!
De ministers van Onderwijs die beweren het tekort te willen bestrijden, gebruiken allemaal dezelfde recepten: overuren laten maken, gepensioneerden terug laten komen, flexijobs en ongeschoold personeel inzetten… maar niets dat garandeert dat de leerlingen toegang hebben tot hun lessen, want er is geen sprake van dat er geld vrijgemaakt wordt voor het onderwijs!