In de Verenigde Staten hebben de razzia’s van ICE de meerderheid van de bevolking met afschuw vervuld, omdat hun vrienden, buren en familieleden op brute wijze werden geslagen, gearresteerd, geïnterneerd en vaak naar verre oorden gedeporteerd.
In Minneapolis zijn 3.000 ICE-agenten de straat opgegaan en hebben ze talrijke gewelddadige arrestaties verricht. Deuren van huizen werden op illegale wijze opengebroken; autoruitjes werden ingegooid; mensen werden op de grond gegooid en mishandeld, waaronder zwangere vrouwen en gehandicapten; er werd een inval gedaan in een middelbare school; een kind van vijf jaar werd gearresteerd…
Ze schoten van dichtbij een 37-jarige moeder, Renee Good, en een verpleger van dezelfde leeftijd, Alex Pretti, dood, die beiden probeerden tussenbeide te komen en de immigranten te beschermen.
ICE is een echte militaire macht die bedoeld is om de bevolking door intimidatie en angst te onderwerpen. Om dit te bereiken had het Amerikaanse Congres het budget van ICE al verhoogd, waardoor het meer personeel kon aanwerven. ICE had ook privébedrijven, met name Franse, ingehuurd om gegevens over toekomstige doelwitten te verzamelen.
En hoewel deze gewapende macht zich aanvankelijk richtte op immigranten, is Trump van plan haar in te zetten tegen iedereen die zich tegen de Amerikaanse regering verzet.
Ondanks dit geweld en de steun van het Staatsapparaat blijft de bevolking massaal in actie komen en Trump gedeeltelijk terugdringen.
Het verzet dat zijn racistische misdadigers hindert, komt niet van justitie of de democratische autoriteiten. Het komt evenmin van bedrijven die er geen moeite mee hebben om zich ter beschikking te stellen van ICE.
Het verzet komt van de bevolking zelf, van de inwoners van de volkswijken, van de solidariteit tussen werkers die elkaar kennen, van de buurt, van vrouwen en mannen die hun leven zouden kunnen voortzetten door hun ogen te sluiten, maar die zoveel onmenselijkheid niet kunnen verdragen.
De protesten tegen ICE nemen toe in de Verenigde Staten en trekken steeds meer jongeren aan. Maar de mobilisatie gaat verder dan alleen demonstreren. Het zijn buren die elkaar steunen en elkaar beschermen, ongeacht hun afkomst en situatie, ondanks de angst.
Voor ons hier is het een bewijs van wat gewone vrouwen en mannen kunnen doen met hun eigen middelen.
Ja, ondanks de willekeur van de Staat, het toenemende autoritarisme en de aanvallen van de bazen, kunnen we veel bereiken, op voorwaarde dat we niet geïsoleerd blijven en ons organiseren!
Er is veel meer solidariteit en bewustzijn in de samenleving dan men ons wil doen geloven, zowel in de Verenigde Staten als hier.