1

Luchthavens, scholen, gezondheid, vervoer : overal heersen onderbezetting en lage lonen !

Eind juni staakten de werkers van de luchthavens om het personeelstekort, het overwerk en de lage lonen aan te klagen. De werkers van Brussels Airlines klaagden onder meer de werkdagen van 10 tot 11 uur aan, het veel te korte rustperiode tussen twee diensten waardoor hun werk moeilijk en gevaarlijk wordt voor de veiligheid van iedereen; de Ryanair-werkers klaagden de vele uren onbetaald wachten tussen twee vluchten aan, de onophoudelijke « fouten » op hun loonstrookjes…

De luchtvaartsector wordt ook getroffen door stakingen in Spanje, Groot-Brittannië, Frankrijk, Zweden… want overal zijn er dezelfde problemen van verslechterende arbeidsvoorwaarden en lonen.

En het zijn niet alleen stakingen die ervoor zorgen dat duizenden vluchten geannuleerd worden. Het gebrek aan personeel speelt een belangrijke rol! 

Onder het voorwendsel van de covid-crisis hadden de luchtvaartmaatschappijen een deel van hun personeel ontslagen. 1.000 van de 4.000 bij Brussels Airlines. Ondanks de hervatting van de vluchten en de winst werd slechts een deel van het personeel weer aangenomen, vaak tegen slechtere voorwaarden, terwijl de luchtvaartmaatschappijen van de Staten miljarden ontvingen aan diverse vormen van steun en tijdelijke werkloosheidsuitkeringen.

Toch is er geen tekort aan arbeidskrachten! Veel werkers, ook geschoolde, zoeken een baan en kunnen die niet vinden, of alleen op tijdelijke basis, of deeltijds, of met krankzinnige werktijden en belachelijke lonen, zelfs in de zogenaamde « knelpuntberoepen », zoals de horeca en de bouw, waar bazen zogenaamd wanhopig op zoek zijn naar personeel.

Het zogenaamde personeelstekort is in feite het gevolg van tientallen jaren bezuinigingsbeleid van bedrijven en regeringen.

Het verdwijnen van talloze banen in de loop der jaren, zowel in de privé als in de overheidssector, betekent dat werkers overal onder druk staan, dat het werk uitputtend is. Bovendien, zodra iemand afwezig is wegens ziekte of met verlof is, zodra er vertraging is in de bevoorrading… is het nog erger!

Dit veroorzaakt de huidige chaos op luchthavens en ver daarbuiten, in veel bedrijven, in de gezondheidszorg en op scholen.

In scholen worden ontelbare lesuren geschrapt wegens gebrek aan leerkrachten. Sommige lessen konden helemaal niet gegeven worden!

In de gezondheidszorg is er een schrijnend tekort aan personeel. Ondanks de pandemie en de ramp die aan het licht is gekomen, is er geen beleid gevoerd om massaal personeel aan te nemen, met contracten, uren en lonen die het mogelijk maken het werk naar behoren uit te voeren. De uitputting drijft veel verzorgers ertoe ontslag te nemen, wat het gebrek aan personeel nog verergert!

Onderbezetting is niet onontkoombaar, maar een beleid van de heersende klasse. Besparen op personeel is een manier voor kapitalisten om hun winsten te verhogen, en voor Staten om geld te besparen. En het maakt niet uit als werken onmogelijk wordt gemaakt, als vliegtuigen aan de grond worden gehouden, als fabrieken worden stilgelegd wegens gebrek aan voorraden, als jongeren niet meer goed leren lezen, als de gezondheidszorg wordt uitgesteld!

Kapitalisten blijven besparen omdat het de enige manier is om hun winsten te handhaven of zelfs te verhogen in tijden van crisis. De markten over de hele wereld zijn verzadigd. Dit leidt ons recht in de muur: hoe kunnen mensen blijven kopen als ze steeds armer worden?

Kapitalisten behouden of vergroten hun winsten door ook agressiever te zijn tegenover andere kapitalisten om de resterende afzetmogelijkheden, met de daaruit voortvloeiende handelsoorlogen en zelfs militaire oorlogen.

Alleen een radicaal programma van eisen en een brede en vastberaden sociale strijd kunnen ons uit deze situatie halen, die op een ramp afstevent.

Om het personeelstekort in de overheidsdiensten en in de privé bedrijven op te vangen, is er geen andere oplossing dan de massale aanwerving van personeel op te leggen. Het is zelfs nodig de verdeling van de bestaande arbeid op te leggen tot de werkloosheid is opgeheven.

Ook de lonen en pensioenen zullen moeten worden verhoogd om iedereen in staat te stellen te leven, 2.000 euro netto per maand zou een minimum moeten zijn.

Natuurlijk zal dit leiden tot een daling van de winst! Sommige bazen zullen roepen en tieren, en het over faillissement te hebben? Laat hun rekeningen publiceren en we zullen zien hoe en waar de vorige winsten zijn gebleven!

Om deze eisen aan bazen en regeringen te kunnen opleggen, zal het nodig zijn dat de diverse strijden een veel bredere beweging worden. Daartoe kunnen bewuste werkers bijdragen.




De crisis van het kapitalisme wordt steeds dieper, werkers, laten we onze belangen zelf verdedigen !

Op maandag 20 juni demonstreerden tussen 70.000 en 80.000 werkers in Brussel tegen de hoge kosten van levensonderhoud. In de voorgaande weken staakten of demonstreerden duizenden werkers in Engeland, Duitsland, Ecuador, Zuid-Korea, Kenia, Iran…

Overal ter wereld maken de stijgende prijzen het leven van de arbeiders onmogelijk, omdat de lonen ontoereikend zijn. In arme landen die hun voedsel importeren, dreigt hongersnood.

De stijgende prijzen worden in de eerste plaats veroorzaakt door kapitalisten die op de energie- en voedselmarkten speculeren om enorme winsten te maken. Exxon bijvoorbeeld, ‘s werelds grootste oliemaatschappij, maakte dit jaar 23 miljard dollar winst.

De hele wereldeconomie wordt door deze afpersing getroffen en het zijn de werkers die er de gevolgen van dragen. De meeste bazen kunnen hun winsten beschermen door hogere productiekosten door te berekenen in de prijs van goederen. Tegelijkertijd oefenen ze druk tegen loonsverhogingen en soms verminderen ze die zelfs.

Werkers hoeven niet te aanvaarden opgeofferd te worden om winst te kunnen maken! Hun arbeid is de enige bron van de rijkdom die de kapitalistische economie voortbrengt. Zij dragen het functioneren van de hele samenleving op hun schouders. Het is aan hen dat de bazen, de aandeelhouders, de ministers en zovele anderen hun bestaan en hun comfort te danken hebben.

Het waren de werkers die de 1470 miljard dollar aan dividenden opleverden die de aandeelhouders van ‘s werelds grootste bedrijven dit jaar ontvingen! Te lang hebben werkers het leven van deze parasieten gesteund. Er is geen reden om een verdere aderlating van lonen, pensioenen en uitkeringen te aanvaarden! Er is geen reden om de armoede te aanvaarden!

Het is dus nodig de lonen en pensioenen te verhogen door van de winst te nemen!

Maar vandaag zullen de bazen zich niet uit eigen beweging terugtrekken. Loonsverhogingen zullen hun moeten worden opgelegd. Beweren dat het in België zou volstaan een wet te veranderen om met de bazen te onderhandelen over de loonsverhogingen die de arbeiders nodig hebben, is ofwel niets begrijpen van de klassenstrijd, ofwel de arbeiders voorliegen. Maar dit is wat de syndicale leidingen suggereren, dat ook de PVDA impliceert.

Nochtans blijkt uit al de ervaringen van de arbeidersbeweging dat het verhogen van de lonen vooral een kwestie is van machtsverhouding, stakingen en demonstraties.

Om deze machtsverhouding op te bouwen, kunnen de arbeiders alleen op zichzelf rekenen. En zij die reeds vastbesloten zijn om te vechten, moeten diegenen overtuigen die nog aarzelen.

Voor deze toekomstige strijd hebben de arbeiders duidelijke eisen nodig: loons- en pensioenverhogingen opleggen door van de winsten te nemen en het werk verdelen tussen alle arbeiders en werklozen.

Zich voorbereiden om zich te verdedigen en verenigen om hogere lonen en pensioenen te verkrijgen en de verdeling van de arbeid af te dwingen, is des te dringender nu het kapitalisme in een crisis wegzinkt en nieuwe aanvallen op de arbeiders worden voorbereid.

Er zijn centrale banken die de rente verhogen en het risico nemen een nieuwe recessie en faillissementen te veroorzaken.

En dan verhogen alle regeringen hun militaire budgetten. Dit gebeurde aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog, toen de bourgeoisies zich opmaakten om oorlog te voeren met de levens van de arbeiders. In België heeft de regering reeds een optie in het middelbaar onderwijs gestart om jongeren vanaf 16 jaar te leren soldaat te worden.

En de werkers hebben ook te maken met hun vijanden van de extreemrechtse. Deze arbeidersvijandige militanten, die altijd in dienst van de bazen hebben gestaan, hebben in Frankrijk geprofiteerd van de presidentiële campagne van Le Pen en Zemmour.

Dit zijn dezelfde mensen die in de V.S. jagen op migranten uit Latijns-Amerika.

Werkers hebben er alle belang bij zich voor te bereiden zich te verdedigen voor de situatie catastrofaal wordt.

Het kapitalisme zinkt weg in de crisis en leidt de mensheid naar barbarij. Alleen de arbeiders kunnen dit voorkomen door zich over alle grenzen heen te verenigen om te strijden tot zij de macht grijpen, het stervende kapitalisme omverwerpen en vervangen door een nieuwe maatschappij, bevrijd van uitbuiting.




Het kapitalisme verzinkt in crisis : men moet zich voorbereiden zich te verdedigen !

Voor veel huishoudens zullen de huren deze maand met 8,3% stijgen. De brandstofprijzen hebben een nieuwe recordhoogte bereikt en liggen nu ruim boven de 2 euro. Het vullen van de olietank wordt een onmogelijke uitgave, de maandelijkse rekening voor gas en elektriciteit is vaak verdubbeld.

Honderdduizenden arme huishoudens zinken weg in de ellende, maar degenen met een vast loon voelen de strop van de inflatie elke dag strakker worden.

Er is niets natuurlijks aan deze prijsstijging. Het is het gevolg van beslissingen van de raden van bestuur van de grote bedrijven – olie, agro-industrie, auto’s, zeevervoer – die de winsten en dividenden van de aandeelhouders verhogen ten koste van de bevolking. De kapitalistische klasse neemt dus een groter deel van de door de arbeiders gecreëerde rijkdom, ten koste van lonen, pensioenen en uitkeringen.

De regeringen hebben energiecheques toegekend, die ruimschoots onvoldoende zijn om de kosten te dekken. En deze piepkleine maatregelen, die we zelf betalen via onze belastingen, voorkomen niets: Total, Engie of Nestlé blijven rijk worden door de schatkist van de Staat en de OCMW’s te plunderen, naast de huishoudbudgetten!

Wat de index betreft, deze geeft de reële prijsstijging helemaal niet weer. Sinds de jaren negentig zijn de brandstofprijzen niet meer meegerekend! De huur weegt maar 7,3% van de “indexkorf”, terwijl deze vaak de helft of zelfs meer van het gezinsbudget uitmaakt! En wanneer de toch al ontoereikende indexering uiteindelijk wordt toegepast, komt deze ver na de prijsstijgingen en maakt zij niet goed wat er verloren is gegaan.

Maar zelfs deze kleine maatregelen, die onvoldoende zijn om de levensstandaard van de werkers te beschermen, althans in de rijke landen, worden bedreigd. Zo roept de patronale vakbond VBO openlijk op tot afschaffing van de loonindexering. De bazen hebben het over « de competitiviteit van de Belgische bedrijven ten opzichte van hun concurrenten ». Wat zij competitiviteit noemen, is de oorlog om winst tussen kapitalisten. Een oorlog die ze voeren met de spieren en zenuwen van de arbeiders die ze uitbuiten. Voordat ze die met hun huid voeren zoals in Oekraïne! Want de oorlog om de winst tussen de verschillende bourgeoisie en hun Staten neemt nu steeds meer de weg van de oorlog zelf in!

De Staat, die tijdens de pandemie al meer dan 80 miljard euro heeft uitgegeven om de bedrijven te steunen, verhoogt het militaire budget aanzienlijk. Gezondheidszorg, onderwijs, bejaardenzorg, pensioenen… komen op de tweede plaats! In de oorlog tussen de VS en Rusland scharen België en de Europese landen zich achter de sterkste kapitalistische mogendheid, in de hoop een deel van de buit te bemachtigen.

Zolang de beslissingen in handen zijn van de kapitalisten en hun dienaren in de regeringen, zullen zij ons van ramp naar ramp slepen.

Velen van ons voelen dat we allemaal aan de slag moeten! En minstens evenveel denken dat het makkelijker gezegd is dan gedaan. Na zoveel jaren van achteruitgang, zal het vinden van de weg van strijd, van organisatie en van klassenbewustzijn, vele stappen doorlopen. En voor elke stap zullen de arbeiders alleen op hun eigen kracht moeten vertrouwen!

De vakbonden roepen op tot een nationale demonstratie op 20 juni. Zoveel mogelijk mensen moeten gaan. Een zwakke mobilisatie zal door de bazen worden opgevat als een uitnodiging om hun aanvallen te verdubbelen. Maar het zal niet genoeg zijn, we moeten zonder illusies gaan.

Zou de afschaffing van de wet van 1996 die door de syndicale leidingen is voorgesteld, hen verhinderen over betere lonen te onderhandelen? Dit is een afleidingsmanoeuvre! De bazen willen niet toegeven, of alleen het minimum, met of zonder wet. 

Een betere situatie voor werkers kan alleen komen van een beter machtsevenwicht! Tegenover de bazen die onze levensstandaard afbreken voor hun winsten, moeten wij op zijn minst een reële loonsverhoging eisen, door de winsten af te nemen, samen met controle van de arbeiders over de loonindexering, zodat die de werkelijkheid weerspiegelt!

Voor bewuste arbeiders zal de demonstratie op 20 juni een gelegenheid zijn om collega’s en arbeiders uit andere sectoren en regio’s te ontmoeten, een gelegenheid om te discussiëren, banden te smeden en enkele stappen te zetten ter voorbereiding op de komende strijd!