In de Verenigde Staten zijn de bijna 3.800 arbeiders van de JBS-fabriek in Greeley, Colorado, half maart in staking gegaan: 99% stemde voor de door de vakbond voorgestelde staking. De fabriek, een van de grootste van het land, is goed voor ongeveer 5% van de Amerikaanse rundvleesproductie en slacht dagelijks zo’n 6.000 stuks vee. JBS is ’s werelds grootste vleesproducent en was in 2025 de grootste donateur van het verkiezingscomité van Trump.
De staking volgt op bijna een jaar van onderhandelingen over een nieuwe cao, aangezien de vorige afgelopen juli afliep. In dit kader stelt de directie een loonsverhoging van 2% voor, wat lager is dan de inflatie in Colorado. Een verhoging die door de werkers als een belediging wordt beschouwd, zoals een spandoek samenvat: “2% is voor een pak melk, niet voor mijn loon”.
De directie wil ook het deel van de verzekeringen dat voor rekening van de werkers komt, verhogen en weigert werk- en veiligheidsuitrusting te vervangen wanneer deze beschadigd is. En als ze het materiaal moet vervagen, probeert ze nu de kosten daarvan door te berekenen op de lonen, waarbij ze de arbeiders beschuldigt van de verantwoordelijkheid voor de beschadiging!
Maar daar houden de redenen voor de woede niet op. Het werktempo blijft maar stijgen. Een arbeidster vertelt: “We doen het werk van twee, zelfs drie personen. “Een andere arbeider legt uit dat “Het hogere werktempo het werk nog gevaarlijker maakt“.
De arbeiders vertellen ook over de druk die ze voelen bij de minste pauze of een toiletbezoek. Een van hen vertelt dat de directie zo respectloos is tegenover de vrouwen dat “als mijn moeder hier zou werken, ik ontslagen zou worden, omdat ik dat niet zou toestaan”. De veiligheidsinstructies zijn niet vertaald, terwijl veel werkers geen Engels spreken. Het bedrijf wordt zelfs beschuldigd van mensenhandel (uit Haïti en West-Afrika), waarbij arbeiders huisvesting wordt beloofd die ze vervolgens niet krijgen. Zoals een arbeider het samenvat: “Het gaat nog meer om onze mensenrechten dan om het geld.”
Dit is de eerste grootschalige staking in de vleesindustrie in de Verenigde Staten sinds bijna veertig jaar. De laatste vergelijkbare grote mobilisatie, bij Hormel in Minnesota in 1985–1986, duurde meer dan een jaar. Destijds werden de stakende arbeiders tegengewerkt door de syndicale leiding van de UFCW (Union Food and Commercial Workers) en de staking liet slechts de herinnering aan een bittere nederlaag achter. Vandaag vinden de arbeiders van JBS de weg naar de strijd terug. Ze zullen zich nog steeds een eigen leiding moeten geven om de beperkingen, of zelfs de valstrikken, te vermijden die diezelfde syndicale leiding hen onvermijdelijk zullen opleggen.