Toen de werkers van Sonaca op dinsdag 24 februari vernamen dat de directie weigerde een premie van deelname in de winst uit te betalen, laaiden de discussies in de werkplaatsen hoog op. Alles kwam ter sprake: de ontoereikende lonen, de eindeloze overuren, de druk om bestellingen te leveren en de minachting van de leidinggevenden. Naast het probleem van de koopkracht kwam daar nog de vermoeidheid door het hoge werktempo bij. Sommigen benadrukten de noodzaak van een aanpassing van de werktijden voor oudere werkers.
Onder druk van de werkers werd besloten tot een staking, voor het eerst in vijftien jaar. De fabriek lag een week stil.
Op zaterdag 28 heeft de directie uiteindelijk een voorlopig akkoord gesloten met de vakbonden, maar dit werd door de werkers als onvoldoende afgewezen. De directie stelde vervolgens een verhoging van de maaltijdcheques met twee euro en een verlaging van het werkersaandeel voor, wat volgens de vakbonden neerkomt op een “verhoging” van 900 euro per jaar. Werkers met tien jaar anciënniteit krijgen één extra vakantiedag, werkers met twintig jaar anciënniteit twee extra vakantiedagen.
Gezien de behoeften zijn dit zeer bescheiden resultaten, maar het is een begin. Om zich niet kapot te werken en de nodige loonsverhogingen te krijgen, is de weg uitgestippeld: een bredere strijd!