De federale regering gebruikt de zomer om te proberen een aantal van de meest brute sociale bezuinigingen in decennia door te drukken.
De “programmawet” is net aangenomen. Vanaf 2026 wordt het recht op een werkloosheidsuitkering beperkt tot twee jaar. Honderdduizenden werknemers zullen worden uitgesloten. Sommigen zullen worden overgeheveld naar het OCMW, terwijl anderen, zoals veel samenwonenden, geen inkomen meer zullen hebben. Voor degenen die nog wel een uitkering ontvangen, zal deze sneller dalen. De regering wil hen dwingen om de slechtste jobs aan te nemen, zelfs al is het loon slechts 90% van de uitkering!
En dat is nog niet alles. In een tijd waarin het werktempo versnelt en het aantal arbeidsongevallen toeneemt, schaft de regering het SWT af en beperkt ze de landingsbanen aanzienlijk. Bijna alle werkers moeten zich tot hun 67e uitputten. Als ze eerder stoppen? Dan wil De Wever hun pensioenen met 2 tot 5% per jaar verlagen. Kortom: werk ook als je niet kunt, of eindig in armoede
Gesnoeide uitkeringen, verlaagde pensioenen, maar ook bevroren lonen, verlaagde nachtpremies, uitgestelde indexatie, verkorte opzegtermijnen, opgejaagde migranten… Elke maatregel verergert de uitbuiting en versterkt de concurrentie tussen werkers.
Dit is het programma van het patronaat, strikt toegepast. Om hun winsten ondanks de crisis te verhogen en te behouden, oefenen kapitalisten een neerwaartse druk uit op de lonen. Tegelijkertijd eisen ze van regeringen dat ze snijden in de budgetten voor diensten die nuttig zijn voor de bevolking, zoals scholen, ziekenhuizen, enz.
Terwijl deze diensten worden leeggezogen, gaat het legerbudget door het dak. Tussen nu en 2035 wil de regering er 136 miljard euro aan uitgeven. Fregatten, F-35’s, munitie, pantservoertuigen, rekrutering van 10.000 soldaten: België herbewapent zich razendsnel, met de steun van alle regeringspartijen.
En dit is nog maar het begin. De NAVO eist nu al 5% van het bbp voor de strijdkrachten van al haar lidstaten.
Alle regeringen bereiden zich voor op een veralgemening van oorlogen. Oorlogen worden niet gevoerd in het belang van het volk, maar voor de winsten van kapitalisten: toegang tot markten, controle over grondstoffen en handelsroutes. Zoals in Oekraïne, waar NAVO-lidstaten de regering van Zelenski steunen en bewapenen om Rusland te verzwakken en de grond en de mijnen in handen te krijgen.
Om oorlog te voeren is het niet genoeg om over uitrusting te beschikken: regeringen hebben soldaten nodig die de grond willen bezetten en willen sterven in de strijd. Politici en de media pompen ons vol met nationalistische en militaristische propaganda in een poging ons voor hun oorlogen te winnen.
Dit is wat Theo Francken doet wanneer hij spreekt van het alarm slaan over de Russische dreiging, ook al staan er geen Russische troepen voor de poorten van Brussel. Vandaag is Rusland het doelwit, morgen is het China of een ander land… Politici zoals Francken bereiden de bevolking zo voor op offers “voor het vaderland” en rechtvaardigen de explosieve groei van het militaire budget.
Maar het gevaar komt niet uit Moskou. Het is hier, in ons eigen land. Het zijn de Belgische kapitalisten en de Belgische regering die lonen, pensioenen, gezondheidszorg en onderwijs afbreken. Het is tegen hen dat we ons moeten voorbereiden om ons te verdedigen.
En toch, tegenover de aanvallen van de regering en de opmars naar oorlog organiseren de syndicale leidingen geen verzet dat in verhouding staat tot wat er op het spel staat. Sinds januari hebben ze de mobilisaties van maand tot maand uitgespreid en de strijd per sector verdeeld. Op die manier hebben ze de demoralisatie verergerd. De syndicale leidingen proberen geen echt krachtsverhouding op te bouwen tegen de kapitalisten. Ze steunen Vooruit en de Parti Socialiste en doen alsof de oplossing zal komen van een “goede” regering met de socialisten.
Het is een illusie. Elke keer als de PS of haar bondgenoten aan de macht zijn, verraden ze hun beloften en voeren ze de maatregelen uit die ze in de oppositie aan de kaak stelden. De regering-Di Rupo maakte bijvoorbeeld de weg vrij voor de huidige werkloosheidshervorming door tienduizenden werklozen uit te sluiten.
En om de verantwoordelijkheid van de kapitalisten te verbergen, beschuldigt de PS de federale regering ervan “pro-Vlaams” te zijn en Franstaligen te benadelen. Dit is een leugen! Deze regering verdedigt noch Vlaamse noch Franstalige werkers: ze verdedigt Vlaamse en Franstalige kapitalisten.
Geconfronteerd met dit algemene offensief tegen hun levensomstandigheden en de opmars naar oorlog, kan alleen een gezamenlijke strijd van de werkers de kapitalisten en de regeringen die hen ten dienste staan terugdringen. Om voor eens en altijd een einde te maken aan uitbuiting en oorlog, zullen de werkers geen andere keuze hebben dan de macht over te nemen en de hele maatschappij zelf te besturen!