De hittegolf van juni was de dodelijkste in de geschiedenis van België, met officieel 1.747 extra sterfgevallen, en in werkelijkheid nog veel meer. In woningen, scholen, het openbaar vervoer en op de werkvloer liepen de temperaturen enorm op. In sommige werkplaatsen naderden ze soms de 50°C.
Voor veel werkers veranderde het werktempo, dat in normale omstandigheden al hels is, door de hitte in een ware marteling.
Urenlang werken in een magazijn, een werkplaats, een keuken, op een bouwwerf of in een oververhit voertuig brengt de gezondheid rechtstreeks in gevaar.
Ondanks deze extreme situatie namen de werkgevers en de regering geen enkele maatregel.
Er moest koste wat het kost worden doorgewerkt, zelfs als dat de gezondheid en het leven van de werknemers in gevaar bracht. Want in deze samenleving wordt het stilleggen van de productie als erger beschouwd dan de uitputting, ziekte of dood van degenen die de rijkdom voortbrengen.
De bazen redeneren niet vanuit de menselijke behoeften, maar vanuit hun winsten.