Er woedt oorlog in Iran en Libanon. Deze oorlog treft de monarchieën in de Golf en dreigt Irak en Syrië opnieuw in brand te steken. In Palestina is de situatie al bijna drie jaar verslechterd en heeft de oorlog Gaza tot een puinhoop gereduceerd. De oorlog teistert Oekraïne al meer dan vier jaar. Sinds 2019 verwoest de oorlog Somalië en ook Soedan. In de Sahel en Congo is de oorlog vrijwel permanent, en dat al zo lang dat het moeilijk is om te bepalen wanneer deze precies is begonnen.
De geur van kruit en dood doordringt de atmosfeer van de planeet. Door Iran aan te vallen storten de leiders van het imperialisme, Trump, Netanyahu en de kleinere haaien die hen volgen, ons in de Derde Wereldoorlog.
Oorlog is, meer dan ooit, de normale gang van zaken binnen het kapitalisme. Al decennialang strijden de Verenigde Staten, de Europese landen, China, Rusland en hun bondgenoten om grondstoffen, markten en invloedssferen. De enen om het leeuwendeel te behouden, de anderen om toegang te krijgen tot de trog. Elke crisis, elk lokaal conflict is een kans om de tegenstanders te verzwakken. Economische sancties, cyberaanvallen, politieke inmenging en proxy-oorlogen zijn de voorbode van een grotere confrontatie.
Wat de Verenigde Staten Iran verwijten, is niet zijn obscurantisme of zijn dictatuur, maar het feit dat dit regime hen trotseert. Ze geven niets om het lot van de Iraniërs, net zomin als dat van de Palestijnen. Maar ze gebruiken de o zo moedige strijd van de Iraniërs tegen het regime van de mollahs om hun eigen belangen te bevorderen.
De Verenigde Staten willen een regime in Iran dat volledig onder hun controle staat. Hetzelfde geldt voor Cuba, dat ze momenteel uithongeren. Hetzelfde geldt voor Venezuela, waar president Maduro is ontvoerd en wegkwijnt in een gevangenis in New York. Hetzelfde geldt voor Latijns-Amerika en Groenland. Ook wilden ze het Oekraïense regime in hun zak steken, en dat heeft geleid tot de oorlog met Rusland.
De oorlog tegen Iran is ook een indirecte aanval op China, dat in zijn olievoorziening wordt bedreigd. Het maakt deel uit van de strijd die het Amerikaanse imperialisme voert om zijn belangrijkste concurrent in bedwang te houden en de baas van de wereld te blijven. En dit conflict is slechts een stap in die richting.
Officieel zijn de Europese grootmachten niet in oorlog met Iran. Maar Frankrijk, Groot-Brittannië, Italië en Duitsland bieden de VS en Israël diplomatieke, logistieke en zelfs beperkte militaire steun bij de aanval op Iran. Enerzijds hebben de Europese leiders hun oog laten vallen op de markten van de oliemonarchieën. Aan de andere kant vrezen ze de economische en politieke gevolgen van een voortzetting van de oorlog.
Maar ook al zijn ze verzwakt door hun verdeeldheid, ook al hebben ze niet dezelfde belangen als de Amerikaanse leiders, ze zijn net zo cynisch en toegewijd aan hun kapitalistische klasse. Net zoals de Oekraïense leiders, aangespoord door Europa en de VS, hun volk in een oorlog tegen Rusland hebben meegesleept, zo zouden de Europese leiders morgen hun bevolking kunnen meeslepen in de oorlog tussen de VS en China.
De kapitalisten veranderen de hele planeet in een slagveld. Het is waanzin, een misdaad tegen de hele mensheid!
De rijke landen zouden hun technische vooruitgang en kennis kunnen gebruiken om de levensomstandigheden te verbeteren van de volkeren die overal bijdragen aan hun welvaart. Ze zouden de armste landen de kans kunnen bieden zich te ontwikkelen. Ze zouden de opwarming van de aarde kunnen bestrijden en nog veel meer kunnen bereiken. Maar ze gebruiken hun macht om arbeiders en volkeren te onderwerpen en uit te buiten, waarbij ze hen vaak zelfs het allernoodzakelijkste ontzeggen en hen zelfs hun waardigheid ontnemen.
Laten we dus, als we fanatici en tirannen aan de kaak stellen, beginnen met het aan de kaak stellen van de fanatici van de winst, de zinloze verrijking en de macht die zich bij ons bevinden, in de kapitalistische bolwerken!
Wij, als werkers, hebben er niets bij te winnen als onze kinderen elkaar afslachten om de controle over een oliepijpleiding of een strategische markt. De vijand bevindt zich in ons eigen land. Hij zit in die raden van bestuur die speculeren op conflicten en de benzineprijs verhogen. Hij staat aan het hoofd van de regering die F-35’s koopt in plaats van artsen op te leiden en leraren aan te werven. Hij staat aan het hoofd van het leger dat onze jeugd voorbereidt om zich op te offeren op het altaar van de kapitalistische winsten.
De enige oorlog die we moeten voeren, is diegene die de bende uitbuiters en oorlogszuchtigen die ons besturen, onschadelijk maakt. Werkers van België, Europa, de Verenigde Staten en elders, laten we ons over de grenzen heen verenigen om deze bende omver te werpen!
Geschreven op 15 maart, op basis van het hoofdartikel van Lutte Ouvrière Frankrijk