De federale ministers willen de bevolking nog eens tien miljard euro aan bezuinigingen opleggen. Zogenaamd om «het begrotingstekort weg te werken». In werkelijkheid gaat het om de financiering van miljarden euro’s aan cadeaus voor de grote bazen, militaire investeringen en de aflossing van de schuld aan banken en investeringsfondsen.
Deze maatregelen zullen de bevolking hard treffen. Om de woede af te leiden, zoeken politici dan ook naar zondebokken.
De MR bedrijft de meest walgelijke racistische demagogie. Georges-Louis Bouchez is gaan wandelen in de wijken rond het Gare du Nord, waar armoede, drugshandel, prostitutie en bendegeweld bijzonder veel voorkomen, en waar de bewoners grotendeels aan hun lot worden overgelaten. En hij wijst migranten zonder papieren aan als verantwoordelijken voor de problemen in de wijk. Dit is bijzonder verwerpelijk in een context waarin de Staat duizenden mensen zonder papieren dwingt op straat te leven, terwijl hij hen tegelijkertijd de mogelijkheid ontzegt om legaal te werken.
Volgens Sammy Mahdi (CD&V) moeten de werklozen worden aangepakt. Terwijl duizenden mensen hun uitkering al zullen verliezen door de tijdsbeperking van de werkloosheidsuitkering, stelt hij nu voor om de indexering van de werkloosheidsuitkeringen stop te zetten.
Bart De Wever wil op zijn beurt «een nieuwe institutionele hervorming». Lees: de bezuinigingen in de Gemeenschappen en Gewesten verscherpen en de verantwoordelijkheid voor het «wanbeleid» afschuiven op de Franstaligen.
Minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit) legt op zijn beurt steeds strengere maatregelen op aan langdurig zieken. De controles en sancties nemen toe, medische attesten van behandelende artsen kunnen door de medisch adviseur in twijfel worden getrokken, en de Staat streeft ernaar het aantal door artsen voorgeschreven ziekteverzuimperiodes te verminderen. Dit alles terwijl de wachttijden voor een consult bij bepaalde specialisten meerdere maanden kunnen bedragen. Het doel is om meer zieken ertoe aan te zetten om zomaar elke slechtbetaalde baan te accepteren of hen in de ellende te storten door hen uit te sluiten van elke vorm van sociale bijstand.
Maar het zijn noch de immigranten, noch de werklozen, noch de Franstaligen of de Vlamingen, noch de langdurig zieken die verantwoordelijk zijn voor de crisis. De kapitalisten en de regeringen die in hun dienst staan, proberen de werkers en de hele bevolking te verdelen om hun eigen verantwoordelijkheden te verhullen.