Dertien studenten en onderzoekers uit Gaza hebben een beurs gekregen om aan Belgische universiteiten te komen studeren. Toch zitten ze vast in Gaza.
Waarom? Omdat de minister van Asiel en Migratie, Anneleen Van Bossuyt (N-VA), hen gebruikt als onderhandelingsmiddel om haar verfoeilijke migratiebeleid erdoor te drukken. De N-VA heeft hun dossier gekoppeld aan een akkoord over het terugstiren van migranten «in onregelmatige situatie» naar Afghanistan en over de oprichting van terugkeercentra buiten de Europese Unie!
Om zichzelf te rechtvaardigen, zwaait Van Bossuyt met de dreiging van een «domino-effect»: deze dertien studenten zouden op een dag asiel of gezinshereniging kunnen aanvragen en morgen zouden andere mensen die andere oorlogen ontvluchten dezelfde behandeling kunnen eisen.
Ja: inwoners van Gaza die onder de bommen leven, zouden hun door bommen verwoeste land wel eens willen verlaten! Maar de inwoners van Gaza vormen, net als alle andere migranten, alleen een ‘bedreiging’ voor Van Bossuyt, de N-VA en hun weerzinwekkende racisme.
Migranten zijn werkers die – als arbeiders, verpleegkundigen, schoonmakers en ingenieurs – bijdragen aan het functioneren van de hele samenleving. Ze hebben dezelfde belangen als de hele werkende klasse en zijn bondgenoten in de strijd. Weg met grenzen en racisme!