Naar aanleiding van de stakingsoproep van de Union syndicale de base (USB) vonden op 30 oktober in talrijke Italiaanse steden demonstraties plaats. Aan deze demonstraties namen scholieren, studenten, werkers, gepensioneerden, boeren en ook vrachtwagen- en taxichauffeurs deel, die allemaal hun diepe ontevredenheid kwamen uiten.
Volgens de USB hebben meer dan een miljoen mensen in het hele land aan de demonstraties deelgenomen. Een van de belangrijkste punten van zorg is de sterke prijsstijging, waardoor een steeds groter deel van de bevolking in armoede terechtkomt. De explosieve stijging van de brandstofprijzen heeft boeren, vrachtwagen-chauffeurs en werkers uit andere sectoren ertoe aangezet om in actie te komen. Ook de voedselprijzen schieten omhoog, terwijl de Italiaanse lonen stagneren en ontoereikend zijn.
Onder jongeren, waar de beweging enkele weken geleden is begonnen, zijn het vooral de leer- en studieomstandigheden die voor woede zorgen. Maar ook de kosten van studenten-huisvesting, die omhoog zijn geschoten. Soms moet men tussen de 800 en 900 euro betalen voor een studenten-kamer, en tot wel 1.200 euro in de duurste steden. De onbetaal-bare huurprijzen dwingen veel studenten om de ene na de andere zeer onzekere baan aan te nemen om zich te kunnen huisvesten.
Bovendien is het juist de militarisering van de samenleving en al het geld dat aan oorlog wordt verspild waar een deel van de opstandige jongeren in Italië tegen ageert.
Ja, al deze zorgen lijken als twee druppels water op die welke we in België tegenkomen, evenals bij de recente demons-traties in Frankrijk, Spanje, Griekenland, Servië, Duitsland en op vele andere plaatsen in de wereld.
De toenemende tegen-stellingen van het kapitalisme, de onrecht-vaardigheden en de ellende die daarmee gepaard gaan, worden door de werkers over alle nationale grenzen heen gevoeld. Ook los van de verschillende regeringen en hun politieke kleur.
