De regering heeft zopas de verkoop bevestigd van 20 % van de aandelen van de Belfius-bank, die momenteel voor 100 % in handen is van de Staat. Deze verkoop zal de toekomstige aandeelhouders veel geld opleveren, aangezien zij 1/5 van het eigendom van een bank in handen krijgen die meer dan een miljard winst per jaar opbrengt.
En het is niet de eerste keer dat Belfius wordt geprivatiseerd. In 1996 werd haar voorganger Crédit Communal geprivatiseerd in de privatiseringsgolf onder leiding van de regering PSC/CVP (nu Les Engagés/CD&V) en PS/SP (nu Vooruit), en in het bijzonder door Elio Di Rupo (PS), toen vicepremier en minister van Economie.
De privatisering levert toen de aandeelhouders veel op en Crédit Communal, dat Dexia is geworden, stijgt de komende jaren sterk op de beurs. Maar de bank stort in tijdens de crisis van 2008. De regering stortte 5,5 miljard euro om haar te herfinancieren en vervolgens nog eens 4 miljard om haar in 2011 terug te kopen, ver boven haar prijs, en hernoemde haar Belfius. Deze nationalisatie en de miljarden die werden uitgegeven om de kapitalisten uit de crisis te redden, hebben de Belgische schuld doen exploderen, die in die jaren met 20% is gestegen.
De gemeenten, die aandelen in Dexia hadden behouden, zullen hiervoor een hoge prijs betalen. Ze herfinancieren Dexia met geld dat ze lenen van… Dexia! De schuld van de “gemeentelijke holding” (in handen van de gemeenten) die een deel van Dexia bezit, stijgt van 183 miljoen in 2004 tot 1,6 miljard in 2008.
Om een einde te maken aan deze waanzin is er maar één oplossing: de banken onteigenen en ze onderwerpen aan democratische controle door de bevolking… die de aankoopprijs al grotendeels heeft betaald!