De sfeer volgens Colruyt
In zijn laatste enquête over de supply chain ‘ontdekt’ dat de verbindingen tussen collega’s verslechteren en betreurt dit.
De directie zet ons ertoe aan onze collega’s aan te geven, speelt ploegen tegen elkaar uit… en doet vervolgens alsof het verbaasd is dat de sfeer verslechtert.
Colruyt is als een brandstichter die ‘brand’ roept. De beste manier om brand te voorkomen is door samen te werken om brandstichters te bestrijden.
Winst of preventie
Na het onderzoek stelt de directie zijn ‘welzijnsplan’ voor: opleidingen over ‘de juiste bewegingen’ en zelfs ‘exoskeletten’. Dat is allemaal goed en wel, maar dan moet er ook echt tijd zijn om deze technieken toe te passen.
In ieder geval is, voordat de directie besluit om exoskeletten of robots in te zetten, de beste preventie om je bewegingen te doseren… en daarvoor niet te snel te gaan.
Voor uitgebreide lonen !
Opening van Okay op zondag, Collect&Go uitgebreid met afhaling vanaf 8 uur: Colruyt doet er alles aan om zijn winsten te behouden… ten koste van de werkers, van wie de directie steeds meer flexibiliteit eist.
Eén detail lijkt hen echter te ontgaan: de dalende lonen van de werkers. Hoeveel werkers kunnen zich nog veroorloven om bij Colruyt boodschappen te doen? Zelfs onder ons?
De groep zou kunnen beginnen met onze lonen te verhogen!
Hoe flagranter, hoe beter ?
Zonder vrees om belachelijk te klinken legt multimiljardair Jef Colruyt in de Colruyt Gazet uit dat hij “officieel met pensioen is, na een carrière van 45 jaar, met een maandelijks pensioen van 1.856,36 euro en enkele voordelen, zoals kortingen op treinkaartjes en museumtickets”.
Is hij zijn dividenden vergeten?!?
We wachten op zijn getuigenis over hoe moeilijk het is om zijn winkelwagentje te vullen.
Samenwerking… op een rendabele manier
Enabel, het agentschap voor “internationale samenwerking” van de Belgische regering, dat zich voornamelijk richt op Afrika, gaat een publiek-privaat partnerschap aan met Colruyt. Volgens de directeur moet het gezien worden als “een investering, niet als liefdadigheid”. Dat is niets nieuws: sinds het einde van de kolonisatie dient de ‘internationale samenwerking’ om de winsten van westerse bedrijven te financieren via bestellingen van derdewereldlanden bij partnerbedrijven… zoals Colruyt.
Het geleende geld komt terug in hun zakken… plus winst!