1

Politici dienen als zekeringen, maar het zijn de kapitalisten die regeren

In
de verkiezingen van 26 mei hebben veel kiezers niet voor de partijen
gekozen die elkaar aflossen in de regeringen. In Vlaanderen
hebben N-VA, CD&V, VLD en sp.a bijna 700 000 stemmen verloren.
In Wallonië hebben MR, CDH en PS er meer dan 500 000 verloren.
In de federale verkiezingen hebben 438 000 kiezers blanco of ongeldig
gestemd, en meer dan 1,8 miljoen kiezers, 27% van de stemmingen,
hebben gekozen voor partijen die nooit aan een regering deelgenomen
hebben: in eerste instantie voor het Vlaams Belang op extreemrechtse,
en op de PVDA-PTB die zich als links van de PS-sp.a voorstelt. Groen
en Ecolo die ook minder lang in regeringen hebben gezeten zijn ook
door kiezers gekozen.

Boven
de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië getuigt vooral de
achtergang van deze partijen die zich in de regeringen versleten
hebben, van de diepe diskrediet van deze politici, vooral bij de
gewone mensen. Niet alleen in België, maar overal in Europa.

En
terecht. Men moet maar alleen denken aan de sociale achtergang van de
jongste jaren: sluiting van Ford, GM, Caterpillar, herstructureringen
in een dozijn, die dan loonverlagingen met zich meebrengen samen met
steeds hogere werkdruk en een werkloosheid die steeds groter wordt.

Alle
regeringen, de enen na de anderen hebben het deel van de werkers
verminderd om dat van de bazen en aandeelhouders te vergroten: het
bevriezen van lonen onder Di Rupo, de indexsprong onder Michel;
verlenging van brugpensioenleeftijd onder Di Rupo, verlenging van
pensioenleeftijd onder Michel; ontmanteling van het arbeidsrecht om
de weg vrij te maken voor de verergering van de uitbuiting; en de
belastingen van de bedrijven integendeel zijn verminderd.

De
kiezers stemmen, de kapitalisten beslissen en de ministers
gehoorzamen.

Met of
zonder federale regering zal de klassenstrijd doorgaan, die is door
het grootpatronaat en de regeringen geleid tegen de werkende mensen.
En met de crisis die verergert zal de aanval van de kapitalistische
klasse steeds harder worden.

In deze
klassenstrijd gaan de nationalistische en extreemrechtse stromingen
in dezelfde richting als de kapitalisten. Dit is bijvoorbeeld in
Oostenrijk bewezen waar de regering met de FPÖ de 60-urenweek
opnieuw ingevoerd heeft. Of met Orban in Hongarije die een wet heeft
gemaakt om de bedrijven in staat te stellen de overuren maar drie
jaar later … of nooit te betalen.

Deze
demagogen spreken een harde taal met de migranten, en bereiden zich
voor hetzelfde te doen met de werkers, vakbondsmannen, met al
diegenen die hun banen, lonen, arbeidsomstandigheden zullen moeten
verdedigen. Ze stellen het patronaat meer autoritaire, meer
offensieve methodes voor om tegen de arbeidersklasse te gebruiken.

De
socialistische partijen blijven tegen de werkers te zeggen dat
stemmen voldoet, dat ze goede akkoorden zullen onderhandelen, en dat
het mogelijk is compromis te vinden met het patronaat… terwijl het
patronaat gewoon niet meer wil onderhandelen! Deze partijen met diepe
wortels in de arbeidersbeweging zijn de hulpjes van de
kapitalistische klasse geworden. Hun leugens hebben de werkers in de
war gestuurd en de weg vrijgemaakt voor de extreemrechtse stromingen.
Ze roepen op « fascisme », en zelfs « Vlaams fascisme »,
om hun dienstbaarheid voor het kapitalisme te verbergen.

De
werkers die bewust zijn van de gevaren van extreemrechtse moeten
zulke ideeën verwerpen. Er moet een andere stem komen van al
diegenen die de dupe niet zijn van de oude politici die versleten
zijn door hun lange en trouwe dienst van het patronaat, noch van die
van extreemrechtse die maar dromen in zijn dienst te treden.

En het
zal niet genoeg zijn om de PVDA-PTB in het parlement te versterken.
Laten geloven dat de verhoging van het aantal kamerleden van PVDA-PTB
in de parlementen iets zou kunnen veranderen, door de politici
« wakker te schudden », is pure illusie: dit is eigenlijk het
moment uitstellen wanneer de werkers het verhaal duidelijk zullen
krijgen.

De
economische crisis en de ellende verspreiden. De mensheid wordt door
oorlogen en ecologische rampen bedreigd. De jacht op winst en de
concurrentie maken het onmogelijk voor de burgerij om de problemen
van de maatschappij op te lossen.

De
crisis vereist dat het patronaat de uitbuiting en de onderdrukking
van het proletariaat versterkt. Vroeg of laat zal deze onderdrukking
opstanden veroorzaken. Het is door deze strijd dat de arbeidersklasse
het patronaat zal terugdringen, en, wanneer die sterk genoeg zal
worden, een einde zal maken aan de heerschappij van het
grootkapitaal.

De
werkende klasse heeft er de kracht voor. Maar die mist het bewustzijn
van haar geweldige capaciteiten. Dat bewustzijn zal tot stand komen
dankzij een partij, een partij die als doel heeft de sociale
revolutie te leiden, een revolutionaire communistische partij. De
toekomst van de werkende klasse, en van de hele mensheid, hangt
hiervan af.




Fatale besparing

Op 15 januari ontplofte een huis in het centrum van Antwerpen als gevolg van een gaslek. Dit heeft 2 doden en 14 gewonden gemaakt. Nu blijkt het dat het gebouw in zeer slechte staat verkeerde, maar het wordt veel te laat vastgesteld. De diensten van de woningkwaliteitsbewaking van Antwerpen die de onbewoonbaarheid van de woningen van de stad moeten volgen, hebben blijkbaar hun werk niet gedaan. En niet zonder reden: als ze in 2015 17 bedienden telden, waren er in 2017 maar 2,8 voltijdsequivalenten !

Nochtans is de mond van de burgemeester vol van veiligheid. Het lijkt erop dat hij niet dezelfde definitie ervan heeft als de kleine huurders van zijn stad.




Beloftes kunnen de karretjes niet volmaken

De PS belooft de werkers een fiscale bonus van 120 euro per maand. 160 euro voor de jongeren! 210 voor de ouderen! Nog wat? Natuurlijk is de voorwaarde om deze bonus te betalen dat MR, Open VLD, CDH, CD&V en misschien De Wever, en vooral de patroons akkoord ermee gaan het kapitaal en het patrimonium boven 1,25 miljoen euro te belasten. Weinig kans dus dat de PS die probeert hen sinds 2003 van zo’n fiscale hervorming te overtuigen, er deze keer in slaagt!

Daarnaast hebben de socialistische ministers in 2005 de notionele interesten goedgekeurd.