1

Neen aan de nieuwe oorlog in Midden-Oosten!

De stemming in het parlement leek pro-forma te zijn terwijl het logistiek werk om de F-16 naar Irak te sturen bijna gedaan was. Nu hebben de Belgische doodvoertuigen hun eerste vluchten al gedaan in het kader van de oorlog tegen de Islamitische Staat in Irak.

Waarschijnlijk viel er niets te bespreken: het zou over onze veiligheid gaan.

Wat een leugen! Hoe zou het bombarderen van een hele regio en het zaaien van chaos en dood onze veiligheid kunnen garanderen?! Integendeel kan deze nieuwe stortvloed van verwoestingen alleen nieuwe terroristische roepingen doen ontstaan.

Maar wat bijzonder verachtelijk is, is de manier waarop ze de moslims van hier verplichten om zich openlijk te distantiëren van deze barbaarse benden. Alsof de moslims iets te maken hadden met deze benden moordenaars en niet ontsteld waren zoals iedereen!

Ja, deze gruweldaden zijn onuitstaanbaar. Ja, het zijn barbaren, zij die zich “Islamitische Staat” noemen en die de minderheden Christenen, de Jezidi’s, de Koerden, de Sjiieten martelen, zoals ze het doen met al diegenen die zich niet willen onderwerpen aan hun wetten, of ze nu moslims zijn of niet. Maar deze barbarij is het product van de imperialistische overheersing en van de oorlogen die het gevolg hiervan zijn.

De rijke landen zijn in het Midden-Oosten gekomen voor de olie. Ze hebben er Staten gemaakt, bewinden omvergeworpen, bondgenootschappen gesloten met middeleeuwse dictaturen, om de zwarte goud te kunnen plunderen waar de regio vol van is en ook regelmatig om wapens te verkopen aan de bevriende potentaten. Wapens die deze wilde bewinden tegen hun eigen volkeren gebruiken en tegen andere Staten in de buurt.

En wanneer het tegen elkaar opzetten van de ene Staat tegen de andere niet voldoet om hun greep op te leggen op de lokale rijkdom, creëren de imperialistische mogendheden benden die God noch gebod kennen die ze bewapenen en financieren zolang ze hen kunnen gebruiken.

De grote imperialistische mogendheden duiden vandaag de Islamitische Staat, de Hamas of Al Qaida aan als hun ergste vijanden, maar al deze groepen zijn direct of indirect uit hun slinkse streken geboren. De Hamas is, oorspronkelijk, door de Verenigde Staten en Israël gesponsord om de Fatah te bestrijden. Al Qaida moest de Trojaanse paard zijn van het Westen in Afghanistan om de Russen tegen te werken.

Wat ze oorlog tegen terrorisme noemen is de zoveelste episode van de oorlog die door een minderheid grote kapitalistische groepen en hun superrijke aandeelhouders wordt gevoerd om de wereld te beheersen. En dat deze oorlog gevoerd wordt in samenwerking met dictaturen zoals Saoedi Arabië, waar de beul de mensen die ter dood worden veroordeeld met een sabel onthoofd, toont aan dat de barbarij niet alleen in de zogenoemde “terroristische” kamp zit.

Nee, deze oorlog is niet de onze!

De val zou zijn te geloven dat men tussen de twee kampen moet kiezen, die van de terroristen en die van de imperialistische leiders, terwijl ze eigenlijk twee kanten van éénzelfde stok zijn en dat ze allebei hun volkeren even wild onderdrukken.

Het belang van de werkers is hun diepgewortelde verzet te uiten tegen de terroristen die hun dictatuur aan hun eigen volkeren proberen op te leggen. Maar verder en vooral moeten ze hun absolute verzet uiten tegen het imperialisme zelf, dat wil zeggen, tegen onze leiders die zich er niet toe beperken om ons hier uit te buiten maar die op de hele planeet rijkdom plunderen en walgelijke oorlogen zaaien.

Het gaat om het belang van de werkers hier en van die uit de onderdrukte landen.

Het zijn in de grote Westerse steden dat de macht van de grote kapitalistische groepen zit die de planeet te vuur en te zwaard verwoesten. Het is wij die hen hier moeten bestrijden.

De volkeren die slachtoffers zijn van het imperialisme moeten weten dat we niet opgaan in de handelingen van onze leiders en dat we hun bondgenoten zijn.

De vlag van de arbeidersbeweging opheffen, de vlag van de solidariteit tussen de uitgebuitenen en de onderdrukten uit de hele wereld, is de enige manier om dwars tegen de stijgende barbarij, die het product is van de imperialistische overheersing op de wereld, in te handelen.

Het is de enige manier om het chauvinisme tegen te werken, het racisme, de xenofobie en het integrisme die allemaal het leven van de bevolkingen die al door de crisis worden getroffen, steeds meer onleefbaar maken.

De vlag van de revolutie opheffen is ook de enige manier om nieuwe vooruitzichten te geven aan een deel van de wanhopige jeugd voor wie het ideale is terug naar een barbaarse verleden te komen.

Dit hangt af van de bewustzijn van de werkers en van hun capaciteit om hun eigen politiek naar voren te brengen.




Oekraïne: de ene na de andere oligarch

Petro Porochenko heeft officieel de presidentsverkiezing in Oekraïne gewonnen. Deze oligarch heeft zijn fortuin onder andere in de chocolade gemaakt door van de plundering van de oude Sovjet-Unie te profiteren. Minister van Joesjtsjenko voor 2010 en dan van zijn concurrent Janoekovytsj, hij werd van de macht verjaagd door de betogingen. Nu wordt deze opportunist gesteund door alle Europese regeringen.

Zijn verkiezing werd nauwelijks bekendgemaakt en er zijn gewelddadige gevechten uitgebarsten tussen de nationalisten van het Oekraïense leger en pro-Russische nationalisten uit de Donbass om de controle te krijgen op de luchthaven van Donetsk. Het steeds verder en bloediger botsen, boven de opofferingen die het gevolg zijn van de economische toestand, dit is de toekomst dat Porochenko en zijn Westerse peetvaders de bevolking in Oekraïne aanbieden.




Turkije: een regering die om twee redenen moorddadig is

De mijnramp van Soma in Turkije die 301 mijnwerkers heeft gedood blijft de bevolking in Turkije te mobiliseren. Ondanks de arrestatie van de verantwoordelijken van de mijn die door de regering werd besloten om te proberen de woede af te leiden, worden de betogingen steeds talrijker.

Door één van deze in Istanbul met vuur onder te drukken heeft de politie een betoger vermoord. “Jullie zijn moordenaars” hebben de betogers als antwoord geroepen. Boven de misdaad van de leiders van de mijn, komt Erdogan, het hoofd van de Turkse Staat, zijn eigen toevoegen.